Tussendoortje "Strijdtoneel"

Dat homoseksualiteit geen ziekte is, daar zijn we het inmiddels wel over eens. Toch zijn er weinig onderwerpen zo omstreden als homoseksualiteit binnen de kerk - denk maar even aan de onrust die ontstaan is rond de Nashville verklaring. De discussie in christelijk Nederland richt zich nu vooral op homoseksuele relaties - geeft de Bijbel daar ruimte voor of kan dat echt niet? Stapels boeken en artikelen zijn er al over geschreven. De tegenstanders van homorelaties beroepen zich op de Bijbel en de voorstanders doen hetzelfde. Inmiddels heeft de strijd zich ontwikkeld tot een loopgravenoorlog, waarbij iedere partij zich heeft ingegraven in zijn eigen standpunt.

aan zee

Het vreemde aan deze discussie is dat we allemaal wel een mening hebben over dit onderwerp, maar dat we nauwelijks gemeenteleden kennen met een homoseksuele geaardheid. Als je weet dat minimaal 1 op de 20 mensen deze geaardheid heeft, vraag je je af hoe dit kan. Zijn ze ondergedoken? Of hebben ze het strijdtoneel (de kerk) verlaten?

En als we ze wel kennen, wat weten we dan eigenlijk? Realiseren we ons dat het gemiddeld drie jaar (!) duurt voordat een kerkelijke jongere naar buiten durft te komen met zijn of haar geaardheid? Beseffen we dat 44% van deze jongeren te maken krijgt met suïcidale gedachten en dat sommigen van hen ook werkelijk hun leven beëindigen?

Wat doen wij hiermee? Negeren we deze werkelijkheid? Of willen we gaan werken aan meer openheid en veiligheid binnen onze gemeente?
De Werkgroep Homoseksualiteit maakt zich sterk voor het laatste. Twee jaar geleden zijn we begonnen met gespreksavonden voor ouders. Deze avonden blijken nuttig en heilzaam. Nu willen we de volgende stap zetten en aan de slag gaan voor de jongeren (en ouderen) die zelf deze geaardheid hebben. We houden u op de hoogte.

 
Volgende artikel
4 juni 2019