Aandachtig - Samenwonen(II)

Aan de hand van een aantal lijnen die we ontdekken in de Bijbel, was de conclusie in de vorige Aandachtig dat ongehuwd samenwonen geen optie is. Toch zijn er – ook in onze gemeente – stellen die dat toch doen. Samenwonen is niet iets van de laatste jaren. Vooral in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw, tijdens de seksuele revolutie, kozen veel stellen voor ongehuwd samenwonen. Niet te burgerlijk doen, seksueel vrij zijn (de net uitgevonden pil wist ongewenste gevolgen toch te voorkomen)… Het zal niet verbazen dat christenen deze ontwikkeling ten stelligste afwezen! Het huwelijk als gemeenschap voor het leven staat haaks op de individualisering.

trouwen

Dit jaar verscheen het rapport van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) Opvattingen over trouwen, samenwonen en scheiden van Saskia te Riele (https://tinyurl.com/rapportCBS). Daaruit blijkt dat de opvattingen over ongehuwd samenwonen in onze samenleving én in de kerk steeds vrijer geworden zijn. Van de bevolking vindt meer dan 75% dat samenwonen voordat je trouwt, prima is. Onder het protestantse volksdeel is dat iets meer dan 55%. Samenwonen wordt ook onder kerkelijke mensen dus geaccepteerd. De gevolgen daarvan zien we onder ons.

Waarom gaan mensen samenwonen? Een belangrijke gedachte die in dit rapport geopperd wordt, is die van samenwonen als proefperiode voordat je écht met elkaar trouwt. Als het experiment slaagt kun je gaan trouwen… Ik kom deze gedachte (gelukkig) weinig tegen in het pastoraat. Er valt ook wel wat op af te dingen… Want wanneer is het experiment geslaagd? Alsof je na vijf jaar samenwonen wél garanties hebt voor de toekomst met elkaar… Ander onderzoek maakt trouwens duidelijk, dat echtscheiding onder stellen die eerst samengewoond hebben, vaker voorkomt dan bij wie direct trouwden. Maar, wat nog belangrijker is, Bijbels gezien is zo’n proefperiode niet te verdedigen. Groeien naar en wennen aan elkaar: daar heb je verkering voor. Dán heb je het toch met elkaar over de dingen van het leven? En, dat hoop ik boven alles, de dingen van het eeuwige leven, jullie relatie met de HEERE God.

Wat ik (wel) tegenkom, is een financiële reden: trouwen is duur. Je hebt net een huis gevonden en aan verbouwing en inrichting veel geld uitgegeven. En dan nog eens een dure bruiloft... Dan kun je al snel vinden dat je daarom je huwelijk nog even uit moet stellen. Toch wil ik daar iets tegenin brengen. Wil je werkelijk Gods zegen uitstellen, eigenlijk zeggen dat je zonder die zegen ook wel kunt? Waar komt toch die gedachte vandaan dat je huis helemaal áf moet zijn, al kost het je laatste centen? Dezelfde vraag kun je stellen over je trouwdag. Is een duur feest noodzakelijk? De hoofdzaak is toch het sluiten van je huwelijk (dat kan gratis, als het moet) en het vragen van de zegen van de HEERE over je huwelijk (over de kosten daarvan kunnen we het hebben). Kies dan voor een eerlijk en eenvoudig begin, gevierd in de kring van gezin, familie en gemeente! Gods zegen moet je niet uitstellen, een groot feest kan daarentegen wel wachten tot je vijf, tien of twaalf en half jaar getrouwd bent

De laatste reden, die ik hier wil noemen, is die van ‘We wisten niet hoe het zat, dus…’ en ‘We dachten er niet over na, dus…’ Ouders, het is lastig om over relatievorming en seksualiteit te praten met je kinderen, maar christelijke gedachtevorming over het huwelijk is toch een onderdeel van de opvoeding? Er komt immers een moment dat je je kinderen los moet laten. Als gemeente hebben we hier in elk geval een belangrijke taak in. Bij de catechese komt het uitgebreid ter sprake. Ik wil je graag het volgende meegeven. Wie samen door het leven wil, neemt een grote verantwoordelijkheid – ook voor elkaar. Daar moet je over nadenken. Kies van meet af aan voor het huwelijk, met de HEERE!

Ds. L. Plug

 
Volgende artikel
5 december 2019