Aandachtig - Samenwonen(I)

Graag vraag ik deze keer jouw aandacht en die van (jouw) ouders. Om dit aan hun kinderen te laten lezen, maar ook omdat dit onderwerp niet buiten ouders omgaat. Ik wil het hebben over samenwonen, voordat je gaat trouwen. Wat mij namelijk vaak opvalt is dat jonge mensen het vooral lastig vinden dat we als gemeente ongehuwd samenwonen afwijzen en daar ook gevolgen aan verbinden voor een huwelijksinzegening. Is het nooit een onderwerp geweest op catechisatie? Of is het wel besproken, maar aan je voorbijgegaan omdat het toen niet voor je speelde? En hoe staan (jouw) ouders hierin?

huwelijk

Wat voorop staat is dat we als gemeente positief spreken over het huwelijk en over seksualiteit. ‘Die twee zullen tot een vlees zijn’ lezen we in Genesis 2, vlak nadat Adam en Eva bij elkaar gebracht zijn. De Bijbel is niet bepaald preuts. Je past niet alleen bij elkaar, maar ook in elkaar. Wat een prachtig geschenk, waarin je van elkaar genieten mag!

In de Bijbel zie je dat het samenzijn van man en vrouw steeds verder een juridische basis krijgt. Adam en Eva worden aan elkaar gegeven door de HEERE – daar is uiteraard verder niemand bij betrokken. Abraham laat een vrouw zoeken voor zijn zoon Izak en hun relatie wordt ‘bezegeld’ doordat Rebekka zélf instemt en haar familie ook. Het gaan samenwonen en samenkomen in de tent van Sara is de bezegeling van hun huwelijk (Gen. 24). Je zou kunnen zeggen: het huwelijk is in (het begin van) het Oude Testament een zaak van de wederzijdse families. Dat heeft alles met bescherming te maken. Twee mensen mogen samen het geluk vinden, maar ook moet duidelijk zijn wat er moet gebeuren wanneer dat geluk verstoord wordt. Niet alleen voor degene die achterblijft, maar ook voor de kinderen. Wie met elkaar naar bed gaat, moet rekening houden met het mogelijke gevolg daarvan. Dat dit vandaag, door voorbehoedsmiddelen, voorkomen kan worden, doet daar niets aan af! Het Bijbelse principe is dat geslachtsgemeenschap een veilige en dus juridische inbedding vraagt. Seks komt pas werkelijk tot zijn recht wanneer je in een duurzame relatie aan elkaar verbonden bent. Dat is een eerste belangrijke lijn. In de geschiedenis van Ruth zie je dat de leiders van Bethlehem, vergaderd in de poort, bij het huwelijk tussen Boaz en Ruth betrokken zijn. Bescherming wordt gegarandeerd door afspraken, waar de overheid bij betrokken is. Toen al! Dat is een tweede belangrijke lijn.

Man en vrouw gaan samen een verbond aan, zo volgt uit bijv. Maleachi 2:14. Dat woord verbond kennen we. Denk maar aan het verbond tussen de HEERE en Zijn volk, wat doorwerkt tot in de doop. Daarin heeft de HEERE jou Zijn beloften geschonken! Dat verbond tussen God en Israël wordt zelfs… vergeleken met een huwelijk (Ezechiël 16:8). Wat een prachtig beeld. Wie trouwt wordt geroepen iets te weerspiegelen van die liefde! Je ziet dat ook terug in Efeze 5: de liefde tussen man en vrouw wordt vergeleken met de liefde tussen de Heere Jezus en Zijn gemeente. Dat is een derde belangrijke lijn.

Natuurlijk valt hier veel meer over te zeggen. Maar ik hoop dat je de conclusie deelt: als je het Bijbelse getuigenis serieus neemt en de HEERE gehoorzaam wilt zijn, kies je voor het huwelijk als levenslang verbond dat in het openbaar gesloten wordt. Ik hoop dat jullie samen biddend daarover nadenken en daarnaar handelen. Dáár wil de HEERE Zijn zegen aan verbinden. Die zegen vraag je samen, geknield in het midden van de zingende gemeente: ‘Dat ’s HEEREN zegen op u daal’!’ Om vervolgens onder één dak te gaan wonen.
Ds. L. Plug

P.S. De praktijk is weerbarstig. Er wórdt samengewoond, ook in de gemeente. Daar ga ik volgende keer op in.